jump to navigation

Miodrag Vuković vs BOJKOT September 27, 2009

Posted by montenegrobojkot in Uncategorized.
Tags:
trackback

I dalje traje opšta medijska i politička galama, kada je opozicija i ostala “alternativa” u pitanju, na režim, na aktuelne demokratske procese, na državu, sve sa jačim i jačim zahtjevom da se režim hitno promijeni, ako treba i ulicom, da se aktuelni procesi, posebno dijalog sa Evropskom komisijom “učini iskrenijim, poštenijim, korektnijim”, da se “privatna država” zamijeni demokratskom zajednicom koju bi demokratskom učinili upravo oni koji galamu i stvaraju. Ponovo s brda, s dola skupljanje kvazipolitičke i one druge “alternative” aktuelnoj vlasti, njihovo beznadežno i izvjesno neuspješno novo sabiranje, da bi odradili nešto što će na kraju ispasti ćoravi posao.

Naime, u najnovijem naporu da se bude “drugaciji, a time i uspješniji u ostvarenju cilja”, koji nikako da se promijeni i da umjesto borbe za vlast svim sredstvima zbog patološke fascinacije vlašcu autora ove nove, a dobro medijski pracene opozicije ujdurme, ne preza se ni od cega, naprotiv, cak i da upinjanjem opozicije da se udruži, stradaju i država i procesi i buducnost zajednice, nije velika šteta, jer cilj opravdava sredstvo. Ne bi se trebalo trošiti previše mastila na ove nove politikantske igrokaze i karikaturalne politicke vodvilje starih i novih režisera, starih ali mnogo manje od onoga što su ti stari ocekivali novih izvodaca, da se sve to ne dešava u izuzetno važnom trenutku u kome se nalazi Crna Gora. Evropski parlament treba da glasa o viznoj liberalizaciji i mogucnosti, konacnoj, da gradani Crne Gore od 1. januara slobodno putuju zemljama Evropske unije. Ali, ne može. Evropskom parlamentu i evropskim drugim institucijama svakodnevno i neumorno pišu gore pomenuti alternativci u naporu da se objedine, pišu da Crna Gora nije zaslužila da njenom gradaninu bude bolje, što nije za politicku analizu nego za ozbiljan tretman u nekoj od za to nadležnih državnih i privatnih institucija.

Crna Gora treba da dovrši odgovore na Upitnik Evropske komisije, a pomenuti su se rastrcali “i preko svojih veza”, kako kažu, hoce da naprave štetu, da naljute Evropsku komisiju, da je pripreme da odbaci odgovore države i crnogorskog društva, jer su odgovori netacni, neiskreni i ne govore na pravi nacin o crnogorskoj stvarnosti, jer su sve istine u njihovim opoziciono-neodgovornim rukama i jedino oni mogu odgovoriti na pitanja, nudeci cinjenice “a one ne idu na ruku onima koji žele Crnu Goru Evropi predstaviti kao dobru pricu”.

Niko razuman ne može da shvati da nekome, samo poslije nekoliko mjeseci od posljednjih parlamentarnih izbora za državni parlament, izbora koji su od svih medunarodnih institucija verifikovani kao visoko demokratski cin, u vrijeme kada vecina institucija i pojedinaca u Crnoj Gori ulaže napore da se savladaju posljedice globalne krize i istovremeno doprinese da država uspješno preskoci zadnju stepenicu, Upitnik EU, na putu ka sticanju statusa kandidata i punopravnom clanstvu u EU, pada na pamet da svemu tome oponira, da se tome suprostavlja, da razmišlja kako sve to uništiti, kompromitovati, devalvirati.

Niko razuman ne može shvatiti izražen stepen neozbiljnosti i politicke netalentovanosti, prije svega lidera opozicije, kojima je prihvatljiva ponuda koja dolazi od politicke dijaspore, pojedinaca koji su se izmakli na vrijeme iz Crne Gore i u nju se vracaju kada treba napraviti ršum, da bi odmah poslije toga zbrisali nazad “u tople južne krajeve”, ponuda koja dolazi od onih koji su odavno postali politicki fosili, ostali upamceni, pojedini od njih, po tome što su jednog dana došli, prije nekoliko godina, u Crnu Goru, sazvali svoje partijske istomišljenike i bez ikakvog objašnjenja ugasili jednu parlamentarnu stranku koja je imala šta da ponudi Crnoj Gori i građanima na politickom tržištu države.

Politicki suicid kod ovih naprasnih savjetodavaca, utemeljen je na njihovoj neprekinutoj opsesiji vladajucim politickim strukturama i vlašcu kao jedinom licnom ranije i cilju politickog kolektiva kome su pripadali. Pojedinci na privremenom radu u inostranstvu sugerišu da ne treba birati sredstva da bi se srušila država, jer su procijenili da je sve do sada ostalo u pokušaju, neuspješno, invalidno, impotentno, kada je trebalo udružiti se i preuzeti vlast. “Ne treba više gubiti vrijeme i treba ici s najradikalnijim mjerama da bi se osvojila vlast”, pa makar pri tom stradala i država. I nijesu oni problem, problem su oni u Crnoj Gori “koji u toj ponudi prepoznaju dobru preporuku koju treba još koji dan izuciti i koju ne treba odmah odbaciti”.

Naprotiv, posebno lideri SNP-a, PZP-a i Nove srpske demokratije kao najjacih opozicionih stranaka, nacelno prihvataju ovu radikalnu ponudu i na istu ce odgovoriti za nekoliko dana, najdalje za mjesec i nešto. Njima se pridružuju i hrabre ih i pojedinci koji su do juce bili clanovi crnogorskog parlamenta, u koji su ušli kao paraziti, na ledima vecih stranaka, koji navodno i sada funkcionišu kao vanparlamentarni subjekti, i koji svakodnevno hrabre one jace da naprave taj traženi korak, jer u njemu vide jedini nacin da se i oni vrate u politicki život države.

Kakvi izbori, kakvi bakraci. Ulica, brale, to je rješenje i ništa drugo. I mala digresija. Dok lideri opozicije razmišljaju da napuste institucije sistema “izvedu narod svoj i onaj drugi” na ulicu, istovremeno priželjno funkcionišu u tom istom sistemu.

Lider Nove srpske demokratije, kome su puna usta kritike na racun “vlasti koja je opljackala društvo, ugrozila posebno gradane srpske nacionalnosti koji su izloženi asimilaciji od crnogorskog separatizma, koji su osiromašeni, bez posla, bez materijalnih sredstava za život”, izabran je za predsjednika Komisije Skupštine Crne Gore za kontrolu privatizacije.

Pred prvu sjednicu koju je pomenuti zakazao, javno se oglasio dojucerašnji poslanik, portparol njegove ranije Srpske liste, i javno zamolio svog bivšeg partijskog kolegu da se mane politicke mimikrije i, prije nego što pocne provjeravati kako su se u procesu privatizacije ponašali drugi “konacno javno prijavi dvije velike firme koje posjeduje on i njegova porodica, firme koje se bave prometom boja i lakova, firme velike vrijednosti, a koje nikako da se nade u njegovom socijalnom kartonu, kao funkcionera, kartonu koji objavljuje Komisija za borbu protiv konflikta interesa.

Ako to ne uradi (porucuje portparol), pokazace da je ostao dosljedan, da bojama i lakovima maže oci sludenom narodu, prijavljujuci sebe kao socijalnog cistunca, moralnu gromadu koja može drugima da dijeli lekcije i da mu obmane prolaze bez sankcija”.

Sjednica je održana, predsjedavao je maestro za boje i lakove ali, što se tice demantija, tvrdnji “njegovog dojucerašnjeg portparola i miljenika”, “ni pisma, ni razglednice”. Niko, dakle, razuman ne može da dokuci smisao poruke da treba srušiti državu da bi se srušio režim, da treba izaci iz svih institucija i tako blokirati život i konacno ostvariti do sada neostvarenu, a neprebolnu ambiciju, koja traje vec godinama i ciji je vec godinama i jedini izvor pomenuta fascinacija vlašcu. Teško se može racionalno objasniti namjera da se “svakodnevno”, od onih, skupljenih pod parolom “svi, svi, svi…”, vidljivo isprazno, neutemeljeno, ciljno destruktivno, napada država, ista prokazuje i lijevo i desno, i pri tom pozivaju oni iz medunarodne zajednice, koji državu pomažu u naporu da savlada sve zahtjevnije i zahtjevnije etape demokratske emancipacije, da daju blagoslov jednoj takvoj politikantskoj, a neozbiljnoj, igri ozbiljnim stvarima. Oni koji u svemu prepoznaju novu blasfemiju ove družine, upozoravaju da ce im ideja proci kao ideja o formiranju Matice Srba, cija je osnivacka skupština bombasto najavljena za prostore nekog od srpskih manastira u Crnoj Gori, da bi Organizacioni odbor održali u trpezariji konaka jednog od tih manastira, jer blagoslov koji su tražili dobili su samo za pomocne prostorije tih svetih zdanja. Sve ozbiljne i odgovorne u državi treba da upozori, ipak, cinjenica da u toj galami stradaju, a vidljivo je da se želi da stradaju, upravo ocjene o Crnoj Gori, koje dolaze iz iste te medunarodne zajednice, da je Crna Gora dobra balkanska prica, dobar primjer, partner za poštovanje. Ništa neobicno što niko nije iz medija ukljucenih u ovu galamu, nažalost i onih drugih, ovih dana u prvi plan izbacio, afirmisao, medijski najširoj javnosti plasirao ocjenu gospodina Oli Rena, iz njegovog govora od prije nekoliko dana, koji se odnosio na Balkan, u kome je on govorio o državama ovog regiona, saopštavajuci primjedbe i pohvale upucene svim zemljama, da bi za Crnu Goru rekao da je to zemlja, država, iz koje dolaze samo dobre vijesti. To nije namjerno uradeno, posebno kod “organizovanih i instrumentalizovanih medija”, jer se želi nešto drugo. Želi se, jer je to jedno od sredstava kojima se doseže do željenog cilja, vlasti po svaku cijenu, nametnuti uredivacko pravilo “ostali naprijed, gospodine Ren, Vi i svi Vaši – stoj”! I ponovo digresija. Amerika je paradigma za odnos pojedinca i države. Država najjaca na svijetu, s istorijom, bar zvanicnom, ne starijom od dva, tri vijeka, s materijalnim spomenikom, ulicom poplocanom prije dvjesta i nešto godina, koja se nalazi u Filadelfiji, sastavljena je od potomaka španskih i drugih osvajaca i doseljenika, pa i onih s ovih prostora, država je svih religija i rasa, ali to ne smeta “svima koji se osjecaju Amerikancima, da afirmišu americki san, da govore o Americi kao zemlji velike šanse”, iako i velika Amerika ovih dana prolazi još vece teškoce, milioni ljudi su bez posla, ko zna koliko velikih i malih firmi zatvoreno, gradovi pretvoreni u šatorska naselja, ali sve ce to proci, Amerika ostaje aksiom. Pokušao je, primjera radi, cuveni, sada pokojni, glumac i režiser, Marlon Brando, da predloži americkoj Akademiji za film, po mnogima “Filmskoj ideološkoj komisiji”, projekat filma koji bi se radno zvao “istorija Amerike”. Kada su clanovi “komisije koja odlucuje šta se može, a šta ne snimiti, a tice se americke istorije”, odgovorili gospodinu Brandu “da je prerano ici tako daleko u istoriju”, cuveni glumac i režiser je, razocaran, prestao i da snima “i da bude snimljen”, jer je, po vlastitom priznanju, želio da napravi film o najvecem genocidu napravljenom u dosadašnjoj istoriji ljudske civilizacije, genocidu koje su preci današnjih Amerikanaca napravili nad milionima, govori se o 70.000.000, Indijanaca, starosjedilaca na tim prostorima. Vec je poznata cinjenica da Grci, koji imaju najrazrudeniju obalu na Mediteranu i šire, koji imaju preko 2.000 ostrva, od cega, istina, kako oni kažu, oko 1.000 gluvih ostrva, najmanje putuju, najmanje napuštaju svoju zemlju i odmaraju se u drugim zemljama. Odnos Grka prema Grckoj je snažan, jak, u toj vezi je primjetan visok stepen licnog patriotizma, pa i u konkrenom slucaju osjecaj da novac opredijeljen za odmore treba ostaviti u svojoj zemlji, a ne nositi van Grcke. Na Balearskim ostrvima, na Majorci, živi oko 1.000.000 Majorcana, ljudi koji priznaju da imaju španske korijene, ali su snažno vezani za svoje ostrvo i od kojih cete cuti da bez ostrva ne mogu, da na kopno, pa makar se radilo i o Španiji, mogu otici na nekoliko dana, ali se svi obavezno vracaju svom ostrvu i životu na njemu.

Treba li uzimati primjere Srbije, Hrvatske, Albanije, istine o tome kako i obicni ljudi i politicki subjekti, ma koliko se sukobljavali, vode racuna da je država i njeno dobro cilj, a ne sredstvo za ostvarenje njihovog licnog ili kolektivnog cilja. Za sociologe, za filozofe, za istoricare, za naucnike svih provenijencija, ali i za psihologe i psihoanaliticare je zato situacija u Crnoj Gori interesantna, zahvalna za argumentovane i objektivne analize. Kao ni u jednoj zemlji, prethodno pomenutoj i onim ostalima, u Crnoj Gori i dalje oni koji imaju vrlo “labav odnos prema državi”, ima onih kojima su noge u ovoj državi, a glava u nekoj od država u okruženju, samo u Crnoj Gori i dalje živi opozicija Crnoj Gori kao državi, što niko razuman ne može da shvati.

Prvo objašnjenje ove apsurdne situacije (pojedinci i grupe i dalje ne priznaju novi status Crne Gore, ne poštuju njen Ustav, izvrcu ruglu njene državne simbole, na sportskim priredbama gdje se Crna Gora “nosi” s predstavnicima drugih zemalja, navija se za tu drugu zemlju, posebno ako je “moja kolijevka”…), dao je mladi istoricar koji je kroz vjekovno trajanje Crne Gore i poslove koje u tim vjekovima nije završila za razliku od drugih, stvorila naciju i državu, Crnu Goru i crnogorsku naciju, smjestio u naslov svoje knjige “Nacija s greškom”. Ne i na kraju, treba konstatovati nevjerovatnu kolicinu politicke i ljudske mimikrije u kontradiktornim izjavama lidera najvecih opozicionih stranaka, saopštenih ovih dana. Isti dan pomenuti, po ko zna koji put, prihvataju predlog “ulica umjesto istitucija”, a odmah zatim njihove izjave da je potrebno raditi, sinhronizovano, na ubrzanju procedura za brži ulazak Crne Gore u EU, da treba o tome razgovarati s Vladom i ostalim institucijama sistema, što je ucinio lider PZP-a predsjedavajuci prvom sjednicom Nacionalnog savjeta za evropske integracije, za cijeg je predsjednika izabran. Spremni su, dakle, srušiti državu radi gole vlasti, zaklati vola za kilo mesa, ali im je slatko i da se “lentraju” na raznim televizijama i osmjehuju s stranica raznih pisanih medija, kao istaknuti funkcioneri, formalno gledano, državnih institucija. Na muci njihova logistika. Na muci oni mediji koji su i moraju biti u funkciji njihove promocije i promocije njihovog suludog nauma. Prije neki dan bio je Dan demokratije. Citav svijet ga je obilježio, a u Crnoj Gori niko. Mnogi su se pitali zašto, šaleci se, možda zato što je demokratija pustila duboke korijene u Crnoj Gori, pa ocigledno ne treba dodatno afirmisati, odnosno da u Crnoj Gori nema ni d od demokratije, pa ne treba sipati so na živu ranu. Ako nije bilo formalnog obilježavanja ovog znacajnog datuma, makar vec dva vijeka trajao teorijski i strucno dobro obrazložen stav, da je demokratija najmanje loš oblik organizacije društva, bilo je i dalje onog dijela trajuce galame, za šta su zaduženi pojedini i elektronski, a posebno pisani mediji u Crnoj Gori, galame u kojoj takode strada istina, galame sa porukom da je medijima sve dozvoljeno, a da je javnim radnicima sve zabranjeno. I u danima svjetske demokratije namjerno neodgovorno deformisanje stavova Suda u Strazburu o slobodi medija, iz cijih se presuda izvlaci samo prvi stav da je medijima sve dozvoljeno, ali ne i drugi da tu slobodu moraju koristiti iznoseci cinjenice, inace ce odgovarati.

I treci put digresija. Sve je bilo pripremljeno, medijski, politicki, od opozicije, da se gradonacelniku Podgorice zbog ranije pomenutog susreta bliske vrste s urednikom i fotografom jedne dnevne novine, susreta koji je završio u procedurama kod policije i tužilaštva, opštom galamom presudi prije sudenja, da bude izvršena referendumska provjera, kako traži zakon, povjerenja koje uživa medu biracima, cak uz zahtjeve da zbog politicke odgovornosti odmah podnese ostavku, bio kriv ili ne, ali su se neki preracunali i od namjeravanog posla nije ostalo ništa.

Gradski parlament je vecinom glasova odlucio (treba reci, tu vecinu su cinili odbornici samo jedne vladajuce partije, svi nezavisni odbornici, dok su se odbornici druge koalicione partije suzdržali od glasanja do okoncanja postupka kod nadležnih organa), da je neko prerano kukuriknuo i da demokratija znaci, prije svega, proceduru kroz koju se nešto dokazuje i gdje se afirmiše princip da su svi jednaki pred zakonom, a da se u nedemokratskim zemljama uplice u nadležnost drugih institucija i presuduje preko koljena, na osnovu licnog i kolektivnog interesa onih koji diži do zla boga pomenutu, a dosadnu galamu. Nije na odmet reci da je gradonacelnik iskoristio priliku da upozori tu udruženu družinu, posebno medije, a narocito uredništvo jednog od njih, da svi znaju da su došli do velikog novca i da neskriveno u prvi plan isticu politicke ambicije, kojima smeta sadašnja vlast i njeni predstavnici, pa zato pokušaj bestijalne kompromitacije pojedinaca, pri cemu se, treba li reci, ne biraju sredstva. Ali, to je interno crnogorski slucaj, pa je potrebno napraviti digresiju s medunarodnom konotacijom. U Crnoj Gori opšta galama da su mediji i slobode medija da pišu sve i svašta, bez odgovornosti za napisano i saopšteno “evropski standard”, a da je sve ostalo atak na medije, na njihovu slobodu, što utice na opštu sliku demokratskog zdravlja države. Prije koji dan, Haški tribunal za zemlje bivše Jugoslavije smješten u Hagu, završio je postupak protiv gospodje Florans Artman, bivše portparolke tog tribunala, koja je odlaskom iz ove institucije “odlucila da zaradi nešto para”, pa je objavila knjigu o svojim iskustvima iz višegodišnjeg rada u toj instituciji, u kojoj je javnosti predocila i dva dokumenta, koja su odlukom suda proglašena dokumentima visokog stepena tajnosti. Sud joj to nije mogao oprostiti “jer objavljivanje tih dokumenata je direktan atak na autoritet i kredibilitet ove sudske institucije”, pa je “slobodni novinar i autor interesantne knjige” uskracena za pravo da objavljuje zabranjeno i kažnjena je sa 7.000 eura “koje treba da plati sudu u dvije rate”.

U Crnoj Gori se pitaju šta je sada ovo. U Holandiji, koja je, po mnogima, precerala u demokratskim iskoracima, u državi gdje je legalizovana prostitucija (cuveni crveni fenjeri), u kojoj je legalizovana laka droga (kafici koji imaju istaknute reklame da se u njima može uživati u marihuani), u kojoj je legalizovan homoseksualizam, brakovi istopolnih osoba i šta sve ne još, institucije imaju pravo da zakinu pravo pojedincima koji se usude da slobodu medijskog saopštavanja zloupotrijebe gurajuci princip “ja sam glavni, a ostali su odgovorni”, posebno ako to radi u odnosu na državu, njene institucije i njena prava. U Crnoj Gori plac do neba i tužakanje do sjevernog pola, što su mediji zbog neistina, istina pojedini, po nekoliko puta izloženi sudskom procesu i kažnjeni za namjerno saopštavanje netacnih, uvredljivih i ciljno stracunatih na kompromitaciju institucija i pojedinaca, informacija. Šta bi rekla Holandija da Crna Gora propušta svoje “Artmanove”, da Crna Gora pristane da se institucijama, državom, buducnošcu zajednice neozbiljno i neodgovorno nastave igrati pojedini mediji, ciji su vlasnici žestoko politicki ambiciozni. Bio je Dan demokratije i ne može covjek a da se ne podsjeti na osnove te demokratije, kada su mediji u pitanju i kada je život u pitanju. Uz receno, ne treba zaboraviti misao francuskog filozofa saopštenu prije vijek, dva “ne slažem se sa vašim mišljenjem, ali cu sve uraditi da vam stvorim uslove da mišljenje slobodno iskažete“ ili nešto “militantnije uslovljen stav” ranijeg predsjednika Izraela, cuvene Golde Meir koja je, prije 30-tak godina, kada je poceo novi sukob Izraelaca i Palestinaca, poslala poruku Palestincima “oprosticemo vam što ste nas ubijali i što nas ubijate, ali vam necemo oprostiti što ste nas primorali da mi vas ubijamo”. Ima toga još, ali za ovu priliku i prethodno receno je upozoravajuce. Upozoravajuce za one koji dižu veliku galamu, maglu i prašinu, da “batina ima dva kraja”, da poimanje slobode na bilo koje postupanje podrazumijeva obavezu na odgovorno ponašanje i zabranu da se sloboda na drugacije postupanje ili odbranu ne može gurnuti u drugi plan, zanemariti, izbrisati. Zato i upozorenje svima onima kojima je naum “sad ili nikad” da nerijetko piromani izgore u svom dijelu, da uvijek postoji vrijeme kada se od potpuno budalastih namjera može blagovremeno odustati. U konacnom i pomenuta galama i njen cilj, ma kako sada radikalno zvucali, imaju izvjestan kraj. Jednostavno ni ovaj napor ne može ozbiljnije naškoditi Crnoj Gori i njenoj demokratiji, njenoj demokratskoj buducnosti. U Crnoj Gori je davno receno “karavani prolaze…” ili, što bi rekao Dostojevski, “ako si krenuo ka nekom cilju, a psi te pokušavaju zaustaviti vukuci te za nogavicu i ti se odluciš da se s njima obracunaš odbijajuci ih od sebe i zaustavljajuci se i gadajuci ih kamenom, nikada na cilj neceš stici…”

Svedok, 27. Septembar

Comments»

No comments yet — be the first.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: